C i n e N o e s i s

2010-10-03T23:39:00.000-07:00

2010-05-13T20:29:00.000-07:00

Kristeva

2010-02-28T06:54:00.001-08:00

Lysistrata project

2010-02-28T06:52:00.001-08:00

avant post

2010-02-28T06:44:00.001-08:00

ART

2010-02-28T06:40:00.000-08:00

mirrors

2010-02-28T06:34:00.001-08:00

Volunteers : HIV Negative

2010-02-03T03:55:00.000-08:00

Behind the scenes

2008-07-13T04:04:00.001-07:00

SONY HDCAM EX1 1080P30 :© 2008 Spiro Carras All Rights Reserved from Spiro Carras on Vimeo.

Ο Ρίλκε στο βιβλίο του της φτώχειας και του θανάτου, γράφει πως η φτώχεια και ο θάνατος καίει μέσα στον άνθρωπο ό,τι δεν είναι αγάπη. Το ποιητικό αυτό βιβλίο του Ρίλκε είναι επίκαιρο σήμερα, που τείνει να καταλάβει τον κόσμο ο πανικός, από την απειλή της αναγκαστικής φτώχειας.
Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος γράφει επίσης επάνω στο ίδιο θέμα , πως η λύση σε ένα παρόμοιο πρόβλημα είναι να κάνεις το αναγκαίο, θεληματικό: «Εκούσιον ποίει το ακούσιον».
Πριν μπούμε όμως στο ενδιαφέρον θέμα μας για την χρηματική κρίση και το αντίδοτό της, τη θεληματική φτώχεια, θα διευκρινίσουμε γενικά την έννοια της πραγματικότητας (του ρεαλισμού όπως λέγεται σήμερα), για να μη νομίζει κανείς ότι δεν στηριζόμαστε στην πραγματικότητα και απλώς θεωρητικολογούμε.
Αυτό είναι αναγκαίο να γίνει γιατί ζούμε σε μια εποχή στην οποία επικρατεί η σύγχυση, το άγχος και η αγωνία όχι μόνον για το παρόν και για το μέλλον αλλά και για το παρελθόν.
Για μένα η απάντηση στο ερώτημα, όπως και σε άλλα ουσιώδη ερωτήματα εξαρτάται από τις αιώνιες αλήθειες που δεν περιέχονται ούτε στους μύθους , ούτε στις θεωρίες της φιλοσοφίας ακόμα και της επιστήμης, αλλά στην αποκάλυψη του Θεού, όπως αυτή καταγράφεται στα ιερά κείμενα.
Όταν διαβάζεις τα ιερά κείμενα διαπιστώνεις ότι οι θεόπνευστοι άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας παίρνουν όλα τα πράγματα απ΄ την καλή τους πλευρά. Στην αρχή του χερουβικού ύμνου στη Θεία Λειτουργία ο ιερέας λέγει κατ΄ ιδίαν αυτήν την ευχή: «Η δε γλώττα υμών καθαρευέτω από ρημάτων ακαθάρτων». Γιατί; Μήπως η στάση αυτή είναι εκτός πραγματικότητας ; Καθόλου δεν είναι εκτός πραγματικότητας. Πραγματικότητα δεν είναι η αρνητική πλευρά των πραγμάτων , όπως διατείνεται ένα μεγάλο μέρος της σύγχρονης Τέχνης, δήθεν χάριν της αλήθειας και του αυθορμητισμού. Η αρνητική πλευρά των πραγμάτων υπάρχει, αλλά δεν είναι αυτή η αλήθεια τους. Αυτό αποδεικνύεται στην πράξη. Ποιο είναι , για παράδειγμα , το πραγματικό σταφύλι, το καλό ή το σαπρό; Μήπως δεν λέμε όταν τρώμε ένα καλό σταφύλι: «αυτό είναι σταφύλι». Λέει κανείς το ίδιο, τρώγοντας το σάπιο. Ξέρει τι είναι πραγματικό σταφύλι αυτός που δεν έφαγε ποτέ ένα καλό σταφύλι; Με τον ίδιο τρόπο επιδοκιμάζουμε την αλήθεια κάθε πράγματος. Αν θέλουμε να μιλάμε αληθινά και όχι για να κάνουμε εντύπωση ή για να συνταράξουμε τους άλλους , το ορθό είναι να παίρνουμε πάντοτε τα πράγματα απ΄ την καλή τους πλευρά.
Ποια είναι λοιπόν η καλή πλευρά της σημερινής κρίσης του χρήματος και ποιο είναι το αντίδοτο σ΄ αυτήν; Το χρήμα φαίνεται ότι είναι η βάση των επαγγελμάτων. Τα επαγγέλματα υπάρχουν γιατί υπάρχει το χρήμα. Πριν απ΄ το χρήμα δεν υπήρχαν επαγγέλματα ούτε κοινωνία, ούτε αγορά. Όλοι έκαναν τα πάντα για να επιβιώσουν. Όπως κάνει τα πάντα ένας λαθρομετανάστης για να επιβιώσει στην ξένη χώρα. Το χρήμα λοιπόν είναι καλό και το επάγγελμα είναι καλό. Χάρις σ΄ αυτό υπάρχει προσωπική ελευθερία. Δίχως χρήμα και δίχως επάγγελμα ο άνθρωπος γίνεται δούλος. Η σημερινή εξέλιξη των πραγμάτων δείχνει ότι υπάρχει επιβουλή της ελευθερίας του ανθρώπου , ότι απειλούνται άμεσα τα προσωπικά, κοινωνικά, πολιτικά και λοιπά δικαιώματά του.
Στην Κατοχή, όπως μου διηγούνταν κάποιος γέρος φίλος μου, πρώην δικαστής,

το χρήμα ουσιαστικά είχε καταργηθεί. Με το μισθό του αγόραζε ένα μολύβι. Υπηρετούσε τότε στη Βέροια και όλοι οι δικαστές για να ζήσουν φόρτωναν κάρβουνο στα τραίνα ή έκαναν όποια άλλη χειρωνακτική εργασία υπήρχε. Ο πρόεδρος που δεν πήγαινε στο σταθμό του τραίνου να φορτώσει κάρβουνα πέθανε κι αυτός και η οικογένειά του.
Η ανυπαρξία χρήματος ή η ανεπάρκεια πλήττει όλα τα επαγγέλματα , φτάνει ακόμα και να τα καταργήσει και να μετατρέψει τον επαγγελματία σε ανειδίκευτο εργάτη. Με τη δύναμη αυτή περιορίζει ή καταργεί τα δικαιώματα των εργαζομένων και όλες τις κοινωνικές τους κατακτήσεις, οι οποίες τους παρέχουν μια κάποια προσωπική ελευθερία και ανεξαρτησία έναντι του πλούτου.
Ο στόχος του χρήματος (εννοείται αυτών που έχουν τον έλεγχό του) είναι να παρουσιάσει την εργασία ως περιττή. Ο σημερινός άνθρωπος ήδη νιώθει τη φρίκη ότι όχι μόνο η εργασία, αλλά και η ίδια η ανθρωπότητα είναι περιττή γι΄ αυτούς που
είναι άρρωστοι από το φόβο του υπερπληθυσμού.
Πρέπει να τους πούμε ότι είναι άρρωστοι και ότι οδηγούν τη γη στην αυτοκτονία. Οι κυβερνήσεις και οι οργανώσεις δεν έχουν το θάρρος και τη δύναμη να ομολογήσουν ότι αντί να είναι σύμμαχοι και συμπαραστάτες των πολιτών τους , τους αποδυναμώνουν και τους προετοιμάζουν να δεχθούν παθητικά τη στέρηση της ελευθερίας τους.
Στον Όμηρο η Θέτις, η μητέρα του Αχιλλέα, ικέτευε να κάνουν το γιο της αθάνατο εκείνους ακριβώς τους θεούς που ήθελαν το θάνατό του, γιατί πίστευε ότι αυτοί είναι οι φίλοι της και οι σύμμαχοί της. Μήπως δεν κάνουμε και οι πολίτες το ίδιο με τις κυβερνήσεις, τα κόμματα και τις οργανώσεις, που αντί να αγωνίζονται
για την ενότητα οι ίδιοι προκαλούν τη διχόνοια μεταξύ μας;
Ποια είναι λοιπόν η καλή πλευρά της χρηματικής κρίσης και ποιο είναι το αντίδοτο; Από τα αρχαία χρόνια μέχρι σήμερα ό,τι απειλεί την ελευθερία, τον πολιτισμό και την ίδια τη ζωή του ανθρώπου εφαρμόζει πάντοτε την ίδια τακτική, την τακτική του «διαίρει και βασίλευε». Η προσδοκία του Θεανθρώπου Ιησού ήταν αυτή: Να γίνουν όλοι οι άνθρωποι ένα, που σημαίνει να μην είναι κανείς αδιάφορος για την αθλιότητα όπου κι αν υπάρχει, αλλά να περιορίζουμε τις επιθυμίες μας , να γινόμαστε θεληματικά φτωχοί για τους άλλους. Ο αυτοπεριορισμός και η θεληματική φτώχεια σφυρηλατεί την ενότητα μεταξύ μας. Αντί αυτού οι οργανώσεις σπρώχνουν τους πάντες εναντίον των πάντων. Η φτώχεια και ο θάνατος καίει μέσα μας ό,τι δεν είναι αγάπη. Αυτή είναι η καλή πλευρά της κρίσης. Και το αντίδοτο; Η αυτοσυγκράτηση, η θεληματική (αντί η αναγκαστική) φτώχεια. Έτσι θα σταματήσει η παραφροσύνη και θα λειτουργήσει η αληθινή δημοκρατία.

aMusic

2008-04-22T04:16:00.000-07:00

Poly Panou - 1968

2008-04-14T19:03:00.000-07:00

Κόκκινα Φανάρια 1964

2008-04-14T18:59:00.000-07:00

Ithaki

2008-04-14T18:45:00.001-07:00

Portokalenia

2008-04-14T18:40:00.000-07:00

Fantastic

2008-04-14T18:30:00.000-07:00

Where R U? ...in time

2008-04-04T00:28:00.000-07:00

Where R U? Hot & Cold

2008-04-04T00:27:00.001-07:00

Where R U? Below Heavy Skies

2008-04-04T00:26:00.000-07:00

Where R U? South Bank

2008-04-04T00:22:00.000-07:00

Where R U? Piccadilly

2008-04-04T00:04:00.000-07:00

Do schools today kill creativity - Ken Robinson TED

2008-03-23T04:39:00.000-07:00

Chinese Food Prank Call

2008-03-22T03:50:00.000-07:00

Greatest Prank Call Ever

2008-03-22T03:27:00.000-07:00

Tarkovsky: His favorite Directors

2008-03-20T04:23:00.000-07:00

My First Day At School

2008-03-20T04:14:00.001-07:00

Letter From Mikis Theodorakis ( read by Lazopoulos )

2008-03-01T01:40:00.000-08:00

Jacques Derrida - Fear of Writing

2008-02-24T02:50:00.001-08:00

Jacques Derrida On 'Atheism' and 'Belief'

2008-02-24T02:49:00.001-08:00

Derrida - Ghostdance

2008-02-24T02:44:00.000-08:00

Jacques Derrida On Martin Heidegger (2000)

2008-02-24T02:41:00.000-08:00

Heidegger life and Philosophy 1 of 6

2008-02-24T02:39:00.000-08:00

Heidegger And The Future: The 'Task Of Thinking'

2008-02-24T02:38:00.001-08:00

Rare Footage Of Edmund Husserl - 1938

2008-02-24T02:37:00.000-08:00

REINCARNATION, past life evidence

2008-02-24T02:33:00.001-08:00

Rebirth

2008-02-24T02:31:00.001-08:00

Four Noble Truths

2008-02-24T02:30:00.001-08:00

Robert Thurman

2008-02-24T02:26:00.000-08:00

Xpress Yourself - Just Make a Film

2008-02-23T16:05:00.000-08:00

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 1973

2008-02-20T23:41:00.000-08:00

afierwma politexneio part3

2008-02-20T23:30:00.001-08:00

afierwma polytexneio part2

2008-02-20T23:29:00.003-08:00

afierwma polytexneio part1

2008-02-20T23:29:00.001-08:00

Kavafi 8

2008-02-20T23:17:00.002-08:00

Kavafi 7

2008-02-20T23:17:00.001-08:00

Kavafi 6

2008-02-20T23:16:00.002-08:00

Kavafi 5

2008-02-20T23:16:00.001-08:00

Kavafi 4

2008-02-20T23:15:00.001-08:00

Kavafi 3

2008-02-20T23:14:00.003-08:00

Kavafi 2

2008-02-20T23:14:00.001-08:00

Kavafi 1

2008-02-20T23:13:00.001-08:00

Tsitsanis-Thodorakis - Kapoia mana anastenazei

2008-02-20T18:34:00.000-08:00

Πιστεύω ότι το συγκεκριμένο βίντεο έχει κάποιο ιστορικό ενδιαφέρον, τουλάχιστον για τους φίλους της ελληνικής μουσικής. Τον Αύγουστο του 1983 διοργανώθηκε στον Κόκκινο Βράχο της Νίκαιας μια βραδιά αφιερωμένη στον Βασίλη Τσιτσάνη. Στο βίντεο παρουσιάζεται ένα απόσπασμα της ομιλίας του Μίκη Θεοδωράκη στην έναρξη της βραδιάς και στη συνέχεια το γνωστό τραγούδι του Τσιτσάνη "Κάποια μάνα αναστενάζει" ερμηνευμένο και από τους δύο. Για την ιστορία αναφέρω ότι ο Τσιτσάνης έφυγε από τη ζωή λίγους μήνες μετά, τον Ιανουάριο του 1984.

ΚΑΙ ΠΟΥ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΙΣ ΤΙΣ ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ ΓΙΑΤΗΝ ΜΑΥΡΗ ΙΚΑΡΙΑ. ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΚΑΙ ΟΙ ΛΑΚΕΔΕΣ ΣΤΟΝ ΩΡΩΠΟ ΤΟΝ ΤΥΛΙΞΑΝ ΣΕ ΕΝΑ ΛΑΔΟΧΑΡΤΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΣΤΕΙΛΑΝ ΣΕ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΗΝ ΑΓΟΝΗ ΝΗΣΙΩΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΗ. ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΤΟΥ ΑΔΗΛΩΤΟΥ ΘΑ ΤΟΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΑΝΤΑ .

Kai h deuterh tou idiou tou Mpamph Mpakalh. Kapoio brady ligo kairo meta pou to egrapse (kai eno eixe glytosei tis ameses synepeies, asfaleia klp giati htan kata bash dexios, kai me kapoio stelexos ths asfaleis syggenh tou), tou thn epesan sto spiti, espasan portes klp, trampoukoi to ekanan touloumi sto xylo kai tou fonazan "Xereis re giati exei xronia na dei to paidi ths, giati einai koumouni kai einai exoria kai ekei 8a meinei".
Tetoies omorfies!

H mia gia th MEGALH BELLOU:
Mesa sth mavrila tou metemfyliakou ka8estotos mpainoun sto magazi pou tragoudaei oi adelfoi Katelanoi, gnostoi trampoukoi ths dexias kai ths paraggelnoun to tragoudi.
Ekeinh aptohth (alloste eixe kanei
antartissa sta Dekembriana) tolmaei kai leei "Apo th mavri Ikaria".

Xamos! Oi Katelanoi sto dialleima pane sto kamarini ths kai thn kanoun
ashkoth sto xylo.

To megaleio mias antartissas kai enos tragoudiou kai h xeftila ton lakedon ths exousias!

Kala to video einai documento, omos kai to tragoudi einai shmeio anaforas.
Kai edo exoume to yperoxo telos, opos de mporese na to hxografhsei o Tsitsanis logo logokrisias:
Apo th mavri Ikaria! Edo fainetai h ousia tou tragoudiou.

Exo diabasei 2 dihghseis gia auto to tragoudi.

ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΕ Ο ΗΛΙΑΣ ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ ΣΤΟΝ ΩΡΩΠΟ ΑΤΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΞΟΡΙΣΤΗΚΕ 3 ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΜΑΚΡΟΝΗΣΟ ΚΑΙ ΕΠΕΙΤΑ ΣΤΗΝ ΙΚΑΡΙΑ. Α Θ Α Ν Α Τ Ο Σ .

Unprecedented,insuperable!
Monadiko,axeperasto,Na zisis Miki!

Δυστυχώς σήμερα υπάρχουν μόνο τσουκνίδες και μολόχες και το κακό είναι ότι ο κόσμος τις παιρνάει για πλατάνια... Γεία σου Μίκη προφήτη...

Kapoia mana anastenazei....

Dakrysa vre paidia! Logia den yparxoun !

Dalaras - Parios - S' agapo giati eisai oraia

2008-02-20T18:24:00.000-08:00

Εγκωμια , Good friday ,Greek orthodox hymns,Μεγαλη Παρασκευη

2008-02-19T23:23:00.000-08:00

Nana Mouskouri

2008-02-19T23:19:00.000-08:00

Nana Mouskouri George Chakiris - America

2008-02-19T23:15:00.000-08:00

Nana Mouskouri Black Coffee

2008-02-19T23:14:00.000-08:00

Women In Art

2008-02-19T23:07:00.000-08:00

Music: Bach's Sarabande from Suite for Solo Cello No. 1 in G Major, BWV 1007 performed by Yo-Yo Ma

For a complete list of artists and paintings visit http://www.maysstuff.com/womenid.htm

Women Stars

2008-02-19T23:06:00.001-08:00

Mary Pickford, Lillian Gish, Gloria Swanson, Marlene Dietrich, Norma Shearer, Ruth Chatterton, Jean Harlow, Katharine Hepburn, Carole Lombard, Bette Davis, Greta Garbo, Barbara Stanwyck, Vivien Leigh, Greer Garson, Hedy Lamarr, Rita Hayworth, Gene Tierney, Olivia de Havilland, Ingrid Bergman, Joan Crawford, Ginger Rogers, Loretta Young, Deborah Kerr, Judy Garland, Anne Baxter, Lauren Bacall, Susan Hayward, Ava Gardner, Marilyn Monroe, Grace Kelly, Lana Turner, Elizabeth Taylor, Kim Novak, Audrey Hepburn, Dorothy Dandridge, Shirley MacLaine, Natalie Wood, Rita Moreno, Janet Leigh, Brigitte Bardot, Sophia Loren, Ann Margret, Julie Andrews, Raquel Welch, Tuesday Weld, Jane Fonda, Julie Christie, Faye Dunaway, Catherine Deneuve, Jacqueline Bisset, Candice Bergen, Isabella Rossellini, Diane Keaton, Goldie Hawn, Meryl Streep, Susan Sarandon, Jessica Lange, Michelle Pfeiffer, Sigourney Weaver, Kathleen Turner, Holly Hunter, Jodie Foster, Angela Bassett, Demi Moore, Sharon Stone, Meg Ryan, Julia Roberts, Salma Hayek, Sandra Bullock, Julianne Moore, Diane Lane, Nicole Kidman, Catherine Zeta-Jones, Angelina Jolie, Charlize Theron, Reese Witherspoon, Halle Berry

Music: Bach's Prelude from Suite for Solo Cello No. 1 in G Major, BWV 1007 performed by Yo-Yo Ma

History of evil

2008-02-19T22:59:00.000-08:00

Amor Omnia «Η αγάπη το παν»

2008-01-02T00:03:00.000-08:00

HAPPY NEW YEAR

2008-01-01T23:21:00.000-08:00

Osho And You

2007-12-22T01:30:00.000-08:00

OSHO Meditation Minutes

2007-12-22T01:29:00.001-08:00

OSHO Meditation Minutes

2007-12-22T01:27:00.000-08:00

Death Celebration at The Osho International, Pune, India. 2

2007-12-22T01:24:00.001-08:00

Osho- Funeral Celebrations in Pune

2007-12-22T01:23:00.000-08:00

Osho- Funeral Celebrations in Pune

2007-12-22T01:22:00.001-08:00

Osho Historic Moment Pune 1990 India

2007-12-22T01:20:00.000-08:00

OSHO: ZEN & the art of escaping

2007-12-22T01:14:00.000-08:00

OSHO: Emotional Wellness - Almost Drunk With Emotion

2007-12-22T01:13:00.000-08:00

OSHO - Strange Consequences

2007-12-22T01:07:00.000-08:00

OSHO: Compassion - The Ultimate Flowering of Love

2007-12-22T01:06:00.000-08:00

La Jetée.Chris Marker.(1963)

2007-12-20T12:41:00.000-08:00

Justice Vs. Power - Chomsky Vs. Foucault, Part 2

2007-12-17T17:18:00.000-08:00

Justice Vs. Power - Chomsky Vs. Foucault, Part 1

2007-12-17T17:17:00.000-08:00

Liv Ullmann in Persona

2007-12-17T17:12:00.000-08:00

Persona 2- Ingmar Bergman

2007-12-17T17:10:00.000-08:00

Persona - Ingmar Bergman

2007-12-17T17:09:00.000-08:00

The Beatles - Eleanor Rigby (1966)

2007-12-02T03:34:00.000-08:00

the beatles - HELTER SKELTER

2007-12-02T03:33:00.001-08:00

BEATLES - SHEA STADIUM (1965)

2007-12-02T03:31:00.002-08:00

The Beatles come to town - RARE 1963 (color)

2007-12-02T03:31:00.001-08:00

The Beatles live in Germany (2)

2007-12-02T03:29:00.001-08:00

The Beatles live in Germany (1)

2007-12-02T03:28:00.000-08:00

Beatles - Live At Coliseum

2007-12-02T03:27:00.000-08:00

Norah Jones Interview Part 2

2007-12-02T03:24:00.002-08:00

Norah Jones interview Part 1

2007-12-02T03:24:00.001-08:00

Norah Jones On Her Musical Style

2007-12-02T03:22:00.001-08:00

Norah Jones - Long Way Home Live

2007-12-02T03:21:00.000-08:00

Norah Jones : Until the end

2007-12-02T03:18:00.000-08:00

Norah Jones don't know why

2007-12-02T03:15:00.000-08:00

Norah Jones, Come away with me

2007-12-02T03:09:00.000-08:00

Norah Jones - Sunrise

2007-12-02T03:08:00.000-08:00

Sony XDCAM EX

2007-12-02T02:06:00.000-08:00

Another new HD format. A new codec, carried in a new file wrapper, recorded on a new solid-state media. This is getting a little difficult to keep track of.
Sony XDCAM EX builds in the fairly recently established Sony XDCAM HD products, which are in turn derived from the earlier XDCAM products.
Currently there is one camera utilising the technology, the Sony EX1 - a handheld form factor HD camera that seems to compete in many ways with Panasonic’s HVX202. It has styling familiar from Sony’s HDV camera range, with a number of refinements (the flip out LCD is more protected now, for example).
XDCAM EX is a 1080/720 Long-GOP MPEG-2 format, based on a 25Mb/s CBR (SP) or 35Mb/s CBR (HQ) datastream. The 720 format is basically the same as what is established in XDCAM HD, but the 1080 mode is a little different. Rather than being 1440×1080 sampled (like HDV and just about all other 1080 formats) it records a full 1920×1080 raster, at 4:2:2 14bit. This is pretty special for a small form-factor HD camera, in fact pretty special for ANY HD camera, as few, if any, short of the HDCAM SR Genesis record a full raster.
The new codec is all wrapped up in an MP4 wrapper however, moving away from the promising MXF format, and adding another hurdle to the Post Production end of the workflow.
From an operation point of view the camera is boxing above it’s weight too. It features a Fujinon HD lens with real, genuine, manual controls for Iris, Zoom and Focus. And it records it all with 1920×1080 1/2inch CMOS sensors.
But all that good glass adds weight to the camera, and at just a smidge under 3kg, it is a real workout for a hand-held camera. Without being able to brace the weight on your shoulder, it could become pretty heavy pretty quick.
And being solid-state the media issue has to raise it’s head. Like the Panasonic P2 system, the XDCAM EX system relies of high-capacity solid state storage cards. Sony has created it’s own, the SxS (S-by-S) card. It is based
on the PCMCIA ExpressCard profile (whereas P2 is PCMCIA PC-Card) meaning the readers are not as widespread (basically only Macbook Pros and some top of the line PC laptops at the moment). However to their credit Sony have made the cards an open format - they are currently being made by Sony and Sandisk, although others may be expected to follow.
Presently the cards are available in 8GB and 16GB sizes (at NZ$720 and NZ$1,280 respectively, excluding GST). A 32GB card is expected early 2008. This makes the cards cheaper than their P2 equivilents, and given the lower datarate they will hold more. A 16GB card will record 25min of HQ mode 1080, and 35min of 720 in the same mode.
Post-production still presents a challenge however, as the format has changed enough from the HDV and XDCAM HD formats to make those processes impractical. At present FCP has announced native support for XDCAM EX, due ’soon’. In the meantime the workflow involves transcoding to Apple ProRes422. For Avid, who knows. There were no Avid resellers at the launch, and the word was never uttered by the Sony staffers.
In the end the camera is a very impressive option, and at a retail price of a shade under NZ$12,000 (including 2 SxS 8GB cards) it could be a HVX-killer. And is almost certainly Sony’s most innovative offering in this form factor since the PD150. However the uncertainty about post production (especially in the non-FCP world), the lack of trust in Long-GOP formats and the existing userbase of the HVX and P2 stand in it’s way. But it certainly has better glass, cheaper media and more pixels than the HVX and that could be enough. Plus it’s got the big Sony name on it.

Classless Utopia of Reality TV

2007-12-02T00:04:00.000-08:00

IT is sometimes hard to detect much difference between artfully edited reality shows like “The Hills” on MTV and scripted dramas like “Gossip Girl” on CW and the recently canceled Fox series “The OC.”

Yet the more reality shows mimic fictional series in tone, look and format, the easier it is to see where they differ: class consciousness. Sitcoms and dramatic series drum up tension by assaulting social barriers. Most reality shows take them for granted and leave them untouched.

It is a distinction that will become even more obvious as reality shows multiply, partly in response to the strike of the Writers Guild. Scripted series deliver the image of the society we would like to be: racially integrated, classless, well intentioned. Reality shows are more honest, but they also breed a kind of country dysmorphic disorder: half the nation is blond, beautiful and driving sports cars through Beverly Hills, while the other half is blond, sleazily oversexed and prone to hair-pulling and name-calling.

In fact, among the many subgenres of reality television, only one tinkers with social engineering at all. Before the all-volunteer army, the military served as America’s melting pot. Now reality competitions like “The Amazing Race” and “America’s Next Top Model” fill the void, putting contestants through a form of Fort Benning basic training. “Survivor,” and even “The Biggest Loser,” purposely toss together all kinds of people from all walks of life who might otherwise never meet.

But society is more cautious when it comes to the quest for love. Romance novels are one thing. In real life most people favor a marriage of equals.

“The Hills,” like its forerunner, “Laguna Beach,” aims to be absorbed as drama. This crypto-scripted show dispenses with the so-called confessionals, a convention of the reality genre in which a protagonist breaks away to vent directly to the camera, and relies instead on evocative shots of skylines or highway traffic at dusk, lingering close-ups and moody pop music to underscore emotional highs and lows.

The principals, whose romances and kitchen quarrels furnish plotlines, are not really actors, but neither are they ordinary people exactly; they are a new hybrid of semiprofessional personalities who play themselves on camera. Men and women recruited for their resemblance to Us magazine celebutantes are now featured players in Us magazine, and boast lifestyles as lavish, and socially restricted, as Paris Hilton’s. More so, actually: Ms. Hilton, after all, was a star of “The Simple Life,” a “Green Acres” takeoff that propelled her and her friend Nicole Richie to rough it as country bumpkins, trading stores for chores. But that fish-out-of-water formula ebbed; reality fans seem to prefer to watch pigs in clover.

Nowadays, the classes don’t collide on reality television.

The CW network has had success with its competition series “Beauty and the Geek,” but the pairing of opposites — dumb beauties and intelligent geeks — is illusory; the women are all alike, and so are the men.

“The Real World” began on MTV as an experiment in group dynamics, but it is now more of a dating service with no exit — and accordingly, the participants seem ever more socially and culturally akin. So much so, in fact, that the producers now spice up the monotony with pop-up commentary: sarcastic asides about the housemates delivered by two young, MTV know-it-alls. (Unconsciously, perhaps, the pair provide the kind of critical distance — and class awareness — spouted by the wise servant in Molière, or for that matter the wisecracking maid on “Maude.”)

On “The Hills,” a preserve for the young, good-looking and privileged, there is no other side of the tracks. Meanwhile, “A Shot at Love With Tila Tequila” caters to the trailer-park set. MTV promotes its heroine, a Web siren, as “the first bisexual bachelorette,” but the show isn’t shocking because it pits 16 lesbians and semi-lesbians against 16 heterosexual men. What is scandalous is the group’s homogeneity: all of them seem so poignantly coarse and equally undereducated — “The Jerry Springer Show: The Next Generation.”

On “The Hills,” girls fight with shrugs, false smiles and pinched sarcasm (“Have a great night”). On “Real World: Sydney” and “A Shot at Love” or even “I Love New York,” another “Bachelorette”-style showdown, friction is expressed with body slams and punches.

Scripted television favors myth. “Ugly Betty,” on ABC, puts a poor, plain girl (America Ferrera) from Queens deep inside the offices of a top fashion magazine and draws its humor from the class struggle between Betty and her snooty, conniving colleagues.

“The Hills” puts Lauren, an alumna of “Laguna Beach,” inside the real-life West Coast office of Teen Vogue, and draws its humor from the sleek, vacuous congruity of that world. Everybody fits in. Lauren’s tasks consist mostly of attending red-carpet premieres.

A recurring joke of the show is how the leaders of Hollywood’s young and pampered set feel oppressed by their careers. Lauren’s former friend Heidi, who works for an event planner, returns home in a white, bare-shouldered top, her blond hair impeccably blown out, and is greeted by her fiancé, Spencer. “How was your day, sweetheart?” he asks somewhat sardonically. “Long,” she replies wearily. “Tiring.”

“The OC” built its story line on the cultural collision between its underclass hero, Ryan (Benjamin McKenzie), a teenage runaway, and the affluent and gorgeous denizens of Orange County, Calif. “Gossip Girl” pits a middle-class teenager, the son of a former rock singer, against the snobbish scions of Park Avenue and the Hamptons.

“Laguna Beach” never bothered with such contrivance. All its protagonists were young, wealthy and gorgeous, and they found plenty of drama in the small slights and petty misunderstandings of the overly examined life. Lauren went on to become one of the heroines of “The Hills,” and is once again surrounded by a posse of improbably blond, good-looking and pampered young people. The closest that series has come to a misalliance is a date Lauren’s friend Whitney had with her personal trainer, a tall, dark and handsome New Yorker.

The dramedy “Desperate Housewives” is not known for redeeming social values, but even that ABC soap opera tried to integrate Wisteria Lane in its second season, recruiting Alfre Woodard to play an African-American concert pianist who keeps a mystery man chained up in the basement.

“The Real Housewives of Orange County” doesn’t try to build racial understanding; its heroines, indistinguishable in plunging necklines and plumped-up lips, are too busy with facial reconstruction. These housewives do not need murder mysteries or race issues to hold attention. Their drama revolves around the self-indulgent middle-aged woman’s race against the ravages of time and cellulite. It is silly and excruciating to watch, a menopausal minstrel show.

There are other reality subgenres that follow the same unwritten rule. “Run’s House,” featuring the family antics of the hip-hop star Joseph Simmons, known as Rev Run, inhabits a parallel universe to “Hogan Knows Best,” which follows the family antics of the pro wrestling celebrity Hulk Hogan’s home. And the same formula sustains “Keeping Up With the Kardashians,” which centers on the wife and stepchildren of the former Olympic athlete Bruce Jenner.

There is no fresh prince shaking up Bel Air.

All three of those reality families live a “Lifestyles of the Rich and Famous” existence — and share similar story lines, down to a star-struck daughter seeking to trade family connections for fame. Kim Kardashian, the ambitious daughter of Mr. Jenner’s pushy wife, Kris, poses for Playboy to jump-start her career. Run’s daughter Angela sets her sights on starting her own magazine so that she can throw star-studded parties, while Brooke Hogan aspires to pop stardom.

These family sagas unfurl concurrently on television, but despite the fact that most of the participants live in the wealthier neighborhoods of Los Angeles, they rarely intersect. The only notable example of cross-pollination was a romance between Mr. Jenner’s son Brody, who was a leading character on the short-lived Fox reality series “Princes of Malibu,” and Lauren Conrad of “The Hills.”

Reality shows are dramas lived out on beta-blockers; microproblems stretch over more episodes than any network drama would allow, no crimes are solved, no lives are saved, and the characters speak most eloquently when silent. Most of all they focus on mating, not social mobility.

EYE

2007-11-26T01:27:00.001-08:00

I'd like to meet

2007-11-26T01:20:00.000-08:00

Hollywood

2007-11-26T01:15:00.001-08:00

Stronger

2007-11-23T14:01:00.000-08:00

Daft Hands - Harder, Better, Faster, Stronger

Add to My Profile | More Videos

Harder

2007-11-23T13:55:00.000-08:00

Daft Bodies - Harder, Better, Faster, Stronger

Add to My Profile | More Videos